ايل شاهسون بغدادي
                            از دو شعبه لك و آرخلو، بيست و نه طايفه، 220 تيره و چند صد زير تيره تشكيل مي شود. هسته اوليه اين ايل را نادر در سال هاي 46-1145 هجري از نواحي مجاور كركوك به خراسان كوچاند، علت معروفيت ايل به «بغدادي»هم از اينروست.

طوايف و تيره هاي مختلفي از اين ايل در مناطق مختلف ايران، عراق ، تركيه و سوريه پراكنده شده اند. بدنه اصلي ايل پس از انتقال به شمال شرق ايران با مرگ نادرشاه به نواحي فارس مهاجرت و در اوايل قاجاريه در مناطق ساوه، قزوين ، همدان و نواحي مجاور استقرار پيدا كرد و رشته كوه خرقان رسما به عنوان محل يورت طوايف آن تعيين شد. ساوه ، تفرش ، قم ، همدان ،  ملاير، زنجان، قزوين، كرج ، شهريار، ورامين، تهران و مناطقي از كردستان و كرمانشاهان محل اسكان كنوني افراد ايل است.